Əbülfət MƏDƏTOĞLU
Deməli, ilk dəfə idi ki, qarın günahı ucbatında "Azərbaycan" nəşriyyatında çap olunan qəzetlər şənbə saylarını oxuculara təqdim edə bilmədi və buna görə yəqin ki, oxucular bizi üzürlü sayar. Çünki qəzetimizin şənbə sayını böyük həvəslə gözləyən oxucuların telefon zəngləri istər-istəməz məni bu yazıyla onlara üzürxahlıq etməyə həvəsləndirdi. Və elə o həvəslə də başladım yazmağa.
   
   Deməli, gözümü açandan dağlıq şərait də yerləşən doğulduğum ərazidə qışda həmişə ləzzətli qar görmüşəm. Və görmüşəm ki, o dağlarda qarın hündürlüyü bəzən 80-100 sm. olubdu və biz də bundan nə qorxmuşuq, nə də narahat olmuşuq. Hətta qarın belə çox yağmağına sevinmişik. İnanmışıq ki, ruzi çox olacaq, əkin-biçinə qar öz ağ yorğanını çəkib onu yaza sağ-salamat çıxaracaq. Axı, obrazlı şəkildə qarı qışın yorğanı sayıblar, hətta şairlərimiz onu bu cür də vəsf ediblər.
   
   Hə, deməli dağlıq rayonlara, dağətəyi ərazilərə qar yağanda bu çox adi qarşılanıb, amma... Amma Bakıya son bir-iki qışdır ki, qar yağır, aləm qarışır bir-birinə. Başlayaq ağaclardan...
   
   Deməli, Bakının küçə və meydanlarında, ətək-ətək pul bahasına alınıb gətirilmiş, ağaclar qarın ağırlığına dözmədi. Bakıdakı ağacların bəziləri demək olar ki, ya kökündən qopdu, ya da budaqları qırılıb töküldü. Özü də əksəriyyəti də maşınların üzərinə. Bu da bahalı ağacların Bakıya verdiyi "töhfə".
   
   İndi gələk işığa, qaza, suya. Buradakı durumu da yəqin hamı bilir. Yazmağa zənnimcə ehtiyac yoxdu. Lakin həmin mənzərəni dağlıq rayonlarda gözünüzün önünə gətirin. Şəxsən mən özüm şahidi olmuşam. Qar nə qədər qalın yağır yağsın, meşə ağacları çox nadir hallarda qarın ağırlığından qırılardı, çox nadir hallarda evlərin istisi, suyu qəhətə çəkilərdi. Hər kəsin də əlinin altında neft lampası ehtiyatda dayanardı. Hətta telefonu götürüb hara zəng vursan, mütləq telefona cavab verərdilər. Amma Bakıda tərsinə oldu.
   
   Bakıda ağaclar qol-budaq oldu... Bakıda işıq, su, rabitə problemə çevrildi... Nəqliyyat fəaliyyətindən qaldı... və ən vacibi Bakıda məmurların hamısının telefonu məşğul idi. Nə vaxt zəng vururdun, kimsə telefonu qaldırmırdı. Çünki dəstəyin o biri başında kimsə kiminləsə danışırdı...
   
   Mən ha fikirləşdim, əvvəl bir qərara gələ bilmədim. Sonra ağlıma gələn bu oldu ki, bunun səbəbi Bakıdakı məmurların qışa dözümsüzlüyü, hazırlıqsız olmasıdı. Heyf deyil, rayon rəhbərləri, rayon məmurları. Allah kömək olmuşlar qar yağdı, çovğun oldu dəxli yoxdu, öz işlərini görürlər, göstərişlərini verirlər, nəzarətlərini edirlər. Hərə də imkanı daxilində işin qulpundan tutur. Baş verən fəsadları bir günə də olmasa, iki günə aradan qaldırırlar. Nə heç kim səbirsiz olmur, nə də heç kim telefonunu yalandan məşğul eləmir. Uzaq başı telefonda bircə kəlmə söz eşidirsən:
   
   - Bəli, bilirik, məşğuluq, tədbir görürük!
   
   Bakıda isə nə "bəli" deyən var, nə "məşğuluq" deyən, nə də "tədbir görürük" deyən. Mənə elə gəlir ki, qış aylarında rayon rəhbərlərini Bakıya ezam eləmək lazımdı. Bakını qışdan çıxarsınlar. Özü də heç bir problemsiz. Bax, onda özünüz görəcəksiniz ki, mən şahidi olduğum həqiqəti sizə çatdırmışam. İnanmırsınız Lerikin, Yardımlının, Gədəbəyin, Şamaxının və digər dağlıq rayonların rəhbərləri ilə əlaqə saxlayın. Görün onlar qışı necə uğurla "yola verirlər".
   
   Deməli, Bakının bu qarı da bir çox mövzuları gündəmdən çıxarıb, adamları bir az siyasətdən uzaqlaşdırdı. Gündəm, güzəran, məişət keçdi birinci sıraya. Elə mən də həmin o birinci sırada olan məsələri müşahidə etdiyim üçün fikirləşdim ki, mütləq bu qarla bağlı konkret təkliflər irəli sürmək lazımdır. Bilmək olmaz, qar bir də təkrar olunar... Onda tədbir görmək məsələsində gecikərik. Amma o da həqiqtədir ki, biz gecikməyə adət etmişik.