ƏSRİN HEYDƏR TARİXİ
Dərdi varsa, dərmanı da
var bu millətin,
Dərd düşməndən, dərman dostdan,
güc Haqdan gəlir.
Onu torpaq yaddaşından
ayırmaq çətin,
Güvəndiyi hər na varsa
torpaqdan gəlir.
El arxası, yer ürəyi,
yurd dayağıydı,
Yaddaş adlı bir torpaqdan
dikəldi Heydər.
Ona görə arxamızda
Qafqaz dağıydı,
Ona görə qəlbimizdə
heykəldi Heydər.
Haqdan gələn bir işarə
onun bəsiydi,
Dövlət qurdu, millət sevdi,
torpaq saxladı
O, Tanrının bu millətə
hədiyyəsiydi,
Bir kök üstə gör neçə min
budaq saxladı.
Sinə gərdi yad əllərdən
atılan daşa ,
"Yaşa" dedi, "yurdum yaşa,
torpağım yaşa".
Ürəyində fırtınalar
verdi baş-başa,
sinəsində odu sönməz
ocaq saxladı.
Hünərini, təpərini,
hirsini verdi,
Haqqımızı dananların
dərsini verdi.
Dünya ona ən möhtəşəm
kürsünü verdi,
qoca tarix qarşısında
oyaq saxladı.
Bu, tarixdi, hər adamı
almır eyninə,
Hər adamı yada salmır,
yadda saxlamır.
Dadı alır, dadı verir,
dəyişir həyat,
Qoca dünya hər tikəni
dadda saxlamır.
Bu, tarixdi, birdən-birə
oxumaq olmur,
onu gün-gün, saat-saat
dərd edəcəksən.
Böyük olan həqiqətə
açıb qəlbini
Xırda, cılız fikirləri
tərk edəcəksən.
Bu, tarixdi, kim yaratdı,
kim yaşatdısa,
Yaddaş onun, kitab onun,
əsər onundur.
Gələcəyi qucaqlayan
məhəbbət onun,
Qılınclardan kskin olan
kəsər onundur.
Öz tarixim küncd qaldı,
bucaqda qaldı,
Oxutdular axtalanmış
axta tarixi.
Başı çəkib, gözü görüb
ağ yalanları,
Millət daha yaxın qoymaz
saxta tarixi.
Fikir çaşmaz, dil dolaşmaz,
agıl büdrəməz,
Gördüyünü olduğutək
düz yazan olsa.
Heç bir zaman tərəzinin
əyilməz gözü,
hər zamanın tarixini
düz yazan olsa.
Nə itirdik, nə qazandıq,
yıxıldı getdi,
Bir də gərək yıxılmasın
qalalarımız.
Ölməyini istəmirəm,
şəhid omasın,
Şəhidliyə hazır olsun
balalarımız.
Bu, tarixdi, özgələr yox,
özümüz yazaq,
Sillah bəlli, səngər bəlli,
söz bəlli olsun.
Əsarətin caynağında
qeyrət olmasın,
Doğru bəlli, yalan bəlli,
düz bəlli olsun.
Xeyrimizə işləməyib
bizdən yazanlar,
İzimizi itirməkçün
tarix yazıblar.
Tarixin də ölümü var,
soyqırımı var,
Bizi qətlə yetirməkçün
tarix yazıblar.
Əsrin Heydər tarixidi
mənim yazdığım,
Hər kim yazsa, onun üçün
şərəf-şandı bu.
Alim üçün siyasətin
şah damarıdı,
Şair üçün ən sınaqlı
imtahandı bu!
O, həqiqət tarixiydi,
gün kimi aydın,
İki əsri qucaqladı
isti nəfəsi.
Millətinə yaxından da
yaxın olanın
Uzaq-uzaq əsrlərdən
gələcək səsi.
O, məhəbbət tarixiydi,
sözlü, nəbməli,
Hər bazarda təzə açan
çiçək kimiydi.
Sevgisində günəş kimi
Odlu-alovlu,
Qəzəbində yer titrədən
şimşək kimiydi.
O, cəsarət tarixiydi,
cəsur, basılmaz,
Ordulara qalib gələn
ordu kimiydi.
Səxavətdə, bərəkətdə
torpağı kimi,
Xasiyyətdə xalqı kimi,
yurdu kimiydi.
O, qətiyyət tarixiydi,
yenilməz, mətin,
Onu millət oğlu kimi
mərd gördü düyna.
İldırımlar bir tükünə
toxunammadı,
onun polad xislətini
sərt gördü dünya.
O, şəxsiyyət tarixiydi,
ucadan-uca,
Bu dünyanın hər yerindən
boyu göründü.
Hansı xalqın övladıdı,
tanıdı dünya,
Əsli, kökü varaqlandı,
soyu göründü.
Tarix idi, tarixləri
yaxşı bilirdi,
Çıxartmışdı dərinlərdən
üzə tarixi.
Min-min bağlı dəfinələr
itib-batacaq,
əgər yazıb-çevirməsən
sözə tarixi.
O bilirdi nə deməkdi,
kimlər deməkdi
Raket əsri, qılınc əsri,
nizə tarixi.
Köhnə tarix min illərdən
Qaynaqlanırdı,
Zaman ondan başlamışdı
təzə tarixi.
Yerişi də, duruşu da,
danışığı da,
Kəlmə-kəlmə öyrədirdi
bizə tarixi!
